Agge mar leut et, geen alaaf

Ook al ben je geen carnavalsvierder zoals ik, dan nog ontkom je niet aan carnaval. Tot woensdag ligt een groot deel van zuid-Nederland plat. De reclamewereld speelt er goed op in, nietwaar Bavaria met Sjef Carnaval? Maar mogelijk heb jij ook (online) acties opgezet. Goed bezig en… agge mar leut et.

Van mijn kant zijn er geen wilde carnavalsacties of foto’s te verwachten. Ik blijf gezellig in mijn bubbel. Een bubbel waar het zo goed toeven is, dat de actualiteit uit het zicht raakt. Niet oké dus. Neem bijvoorbeeld gisteren. Toen had ik een blog geschreven voor mijn website. Pas toen ik het blog voltooid had, besefte ik dat het carnavalstijd is. En tsja, dáár zat ik dan met mijn goede gedrag.

Ja mensen, het luistert nauw. Ik leunde zelfvoldaan achterover, verblind door mijn gedachtespinsel, was mijn (potentiële) lezer uit het oog verloren. Ik sprak een andere taal dan zij. Dan zitten mensen met vraagtekens in de ogen. Ze haken af.

Alaaf
Het is alsof je alaaf zegt in Den Bosch (Oeteldonk), Eindhoven (Lampegat), Tilburg (Kruikenstad) of Bergen op Zoom (Krabbegat). Not done.

Maarrr… met carnaval ontkóm je ook niet aan het woord alaaf. Goedwillende familie en kennissen van boven de grote riolen (lees: rivieren) denken namelijk dat iedereen in zuid-Nederland die groet hanteert. Niets is minder waar!

Toch maar eens Wikipedia raadplegen:
De oudste schriftelijke vermelding van het woord Alaaf is te vinden in een petitie van vorst Metternich aan de Keulse keurvorst in 1635. Oorspronkelijk is het een uitroep bij het uitbrengen van een dronk. Sinds het begin van het moderne carnaval in 1823 wordt "Kölle Alaaf" in Keulen gebruikt als begroeting tussen carnavalsvierders. In veel andere Duitse steden luidt de carnavalsgroet: helau.

Ook tijdens Belgische en Nederlandse carnavalsvieringen gebruikt men de term. In carnavals zoals Halle en Ninove begroeten vierders elkaar steevast met: “Alaaf”. In Nederlandse carnavalstradities wordt de term in vele Brabantse en Limburgse plaatsen gebruikt. In Den Bosch is Alaaf echter uit den boze en groet men met ‘Houdoe’. In Eindhoven (Lampegat) begroet men elkaar met 'Salaai' en in West-Brabant spreekt men van 'Agge mar leut et'.

Gebruiksaanwijzing
Kortom: een groet met gebruiksaanwijzing. En een waarbij jij je bewust moet zijn van regionale verschillen. Het is geen standaardnederlands, dat is juist de charme. Probeer die charme ook in jouw teksten te zetten. Dat geeft ze net dat beetje extra. En dan kun je net het verschil maken.
Maar of je nu wel of geen Alaaf boert, fluistert, roept, schreeuwt of zegt: fijne carnaval toegewenst! O en dat blog waarop ik gisteren zat te broeden? Dat plaats ik wel op woensdag.

Ook wel eens (bijna) de plank misgeslagen wat betreft socialmediaposts of content op jouw website? Ik ben benieuwd naar jouw verhaal. Dat mag je natuurlijk ook in een privébericht zetten. Succes met jouw bedrijf en wie weet, tot een volgende gelegenheid. 
 


« terug naar overzicht